Villa Montagne Te huur in Zuid-Frankrijk
Home
Beschrijving
Omgeving
Verhuur
Fotoalbums
Aanbieding

De Lauragais

 Hieronder staan allerlei wetenswaardigheden over de prachtige streek waar ons huis zich bevindt. Zoals over Steden en Dorpen, Culinair en Wijn, het Canal du Midi, Le Pays Cathare en de Geschiedenis van de streek.

 

De Lauragais is een streek in Zuid-Frankrijk, tussen Toulouse en Carcassonne. Het ligt in de regio Occitanië, een samenvoeging van de Languedoc-Roussillon en de Midi-Pyrénées. Bovendien ligt de Lauragais in drie Departementen: de Aude, de Tarn en de Haute-Garonne.

De Lauragais wordt doorsneden door de snelweg de A60 (Toulouse - Narbonne), met daaraan parallel lopend het Canal du Midi.

Het is een agrarische streek met een licht glooiend landschap.
De totale oppervlakte is 1.768 km² (iets groter dan de provincie Utrecht).
De gemiddelde temperatuur is 's zomers 28°.

De 153 gemeenten hebben ongeveer 78.000 inwoners.
De bevolkingsdichtheid is 44 inwoners per km² (Nederland: 402).

 

Steden en dorpen.


 

Castelnaudary (11.000 inwoners) en Revel (8.000 inwoners) zijn de grootste "steden" van de Lauragais. Het zijn levendige steden, maar nooit erg druk. Er is wel van alles te doen: musea, diverse bezienswaardigheden, winkels, restaurants, terrasjes, diverse sportaccomodaties, etc.


 


In het zuiden van de Lauragais ligt Fanjeaux en in het noorden Saint Félix. Beide liggen op een heuvel vanwaar u een prachtig uitzicht heeft over de omgeving. Fanjeaux is negen jaar lang de woonplaats geweest van de Heilige Dominicus, wiens huis te bezoeken is. In Saint Félix vond in 1167 het eerste Kathaarse Concilie plaats.



 

Sorèze en Durfort liggen vlak bij elkaar in het noordoosten van de Lauragais, aan de voet van de Montagne Noire. Beide dorpen worden van elkaar gescheiden door een berg die vanaf de préhistorie tot de 13e eeuw bewoond is geweest. U kunt hier en daar nog resten van bewoning zien en genieten van het uitzicht. Sorèze is echt een kunstenaarsdorp en Durfort is bekend vanwege zijn koperslagerijen.



Culinair.

In de Lauragais zijn alle mogelijke restaurants te vinden. Niet alleen in Castelnaudary, maar ook in de kleinere dorpen. Ook La Pomarède heeft een (chique) restaurant.


  Castenaudary geldt als hoofdstad van de Cassoulet, een gerecht met witte bonen en diverse soorten vlees. In de stad is een aantal gespecialiseerde restaurants.


Wijn.

  De Malepère.

Ten zuiden van de Lauragais ligt het wijngebied de Malepère. Jaarlijks wordt hier ongeveer 30.000 hectoliter rode wijn en rosé gemaakt. U kunt op diverse locaties proeven, zoals bij het Domaine de Bellevue (richting Carcassonne) of bij de Cave du Razès (richting Limoux).


Blanquette de Limoux. 

In de omgeving van Limoux wordt de oudste wijnsoort van Frankrijk gemaakt. Het is een mouserende wijn en een voorloper van de Champagne. Overal richting Limoux en uiteraard in de stad zelf kunt u proeven en kopen.
 




Pays Cathare.

De Lauragais maakt deel uit van de "Pays Cathare", genoemd naar een religieuze stroming die in de twaalfde eeuw vooral in de Languedoc veel aanhangers kende: het katharisme. Bij het onderdeel "Historie" kunt u hier meer over lezen.

In de dertiende eeuw werden de katharen, waaronder veel kasteelheren, fel bestreden tijdens de zgn. Albigensische kruistochten. Wat we er nu nog van kunnen zien zijn de vele kastelen die, hoewel grotendeels verwoest, een bezoek meer dan waard zijn. Tussen haakjes staat het aantal minuten rijden vanaf Castelnaudary (volgens de routeplanner van de ANWB).




Kastelen. 

 
Lastours (53 minuten)


Puivert (73)


Montségur (86)


Puilaurens (94)


Quéribus (116)


Peyrepertuse (120) 


Ook die van Saissac (29) , Foix (64), Arques (76), Villerouge-Termenès (77) en Termes (93) zijn indrukwekkend. Er zijn nog veel meer kastelen. Een aantal daarvan kunt u vinden op catharcastles.info of op lescathares.fr

Alle kastelen zijn één à twee uur rijden van Castelnaudary. U zult bij een bezoek versteld staan: hoe hebben ze dat kunnen bouwen? En u zult stil worden bij het lezen van de geschiedenis: wat een ellende moeten de bewoners in hun laatste dagen hebben meegemaakt...



Carcassonne.

Carcassonne staat als grootste citadel ter wereld op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO. Bovenstaande foto is genomen op 14 juli, de nationale feestdag in Frankrijk. Als grootste toeristische trekpleister van de Languedoc is het er vaak druk, maar een bezoek is een "must".




Abdijen.

Abdijen waren van oudsher eigenaar van grote stukken land in de Languedoc. Vooral onderstaande drie hebben veel invloed gehad. Tijdens de rondleiding maakt u mee hoe het leven van de monniken er destijds uitzag.



Saint Papoul (12 minuten)


Lagrasse (68)


Fontfroide (70)

Er zijn er nog veel meer. U kunt ze vinden op payscathare.org. Alles over abdijen is te lezen op abbayes.fr  

Sinds de jaren negentig is de belangstelling voor het katharisme sterk gegroeid. De laatste jaren is men ook in de Languedoc ("Pays d'Oc") tot het besef gekomen dat men iets bijzonders in huis heeft. Dit uit zich behalve in het restaureren van de vele ruïnes ook in het organiseren van allerlei "kathaarse" activiteiten: speciale markten (met regionale producten), optredens van theater- en muziekgroepen, het maken van CD's en DVD's en het schrijven van heel veel boeken. U zult er beslist veel plezier aan beleven!



Canal du Midi.

 

 

Het Canal du Midi is een van de populairste toeristische vaarroutes van Frankrijk en staat sinds 1996 op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO. Het loopt van Toulouse naar Sète, zodat er een vaarverbinding is tussen de Atlantische Oceaan (bij Bordeaux) en de Middellandse Zee.

 

  Het kanaal is in de 17e eeuw ontworpen door Pierre-Paul Riquet (1609-1680). Wat o.a. de Romeinen en Karel de Grote niet lukte, kreeg hij wel voor elkaar.

 

Het grootste probleem was de voeding van het kanaal, vooral in de droge zomers. Riquet vond de oplossing door het regenwater van de Montagne Noire (ten NO van de Lauragais) hiervoor te gebruiken. In zijn vrije tijd bestudeerde hij het gebied en vond nabij Villefranche, langs de A60, het hoogste punt ("Le Seuil de Narouze"), vanwaar het in twee richtingen naar beneden gaat: richting Toulouse en richting Middellandse Zee. Vervolgens liet hij vanaf het riviertje de Sor (nabij Revel) naar dit punt een geul graven om het water via een verdeler in beide richtingen te laten stromen.

 

  Deze geul heet de Rigole. Hij kronkelt zich over een afstand van 36 kilometer langs alle heuvels geleidelijk naar beneden (dat fietst overigens heerlijk). Om koning Lodewijk XIV en zijn adviseurs te overtuigen van zijn plan heeft Riquet in 1665 de aanleg zelf gefinancieerd. Via tolgelden hebben zijn nakomelingen de kosten uiteindelijk terugverdiend.

 

  Om nog meer aanvoer van water te hebben, werd nabij Revel in het riviertje de Laudot in 1667 een dam aangelegd en een stuwmeer gegraven: het meer van Saint Ferréol. De afwatering werd verbonden met de Rigole. In 1782 werd in de Montagne Noire nabij Saissac nóg een stuwmeer aangelegd: Lac Lampy. In 1958 kwam daar nog eens de dam van Les Cammazes bij.

 

 Het Canal du Midi werd uiteindelijk 240 kilometer lang, 19 meter breed en zo'n 1.80 meter diep. Het werd met de hand gegraven door 12.000 arbeiders die er 15 jaar over deden. Riquet betaalde het dubbele van wat een landarbeider kon verdienen, dus aan personeel komen was geen probleem. Maar problemen waren er wel genoeg, zoals bij Fonserannes (nabij Beziers), waar d.m.v. 8 sluizen 21,5 meter hoogteverschil moest worden overwonnen. In totaal werden er 64 sluizen, 126 bruggen en 55 aquaducten gebouwd.

 Riquet stierf in 1680, een jaar voor de ingebruikname van het kanaal. Bij de Seuil de Narouze is in 1827 een gedenkteken voor hem opgericht. Bij St.Ferréol is een plaquette ter ere aan hem. Daar is sinds 2008 ook het museum over het Canal du Midi.

Wilt u meer weten:

   


Canal du Midi.com



Museum Riquet





Historie.

 

  De Lauragais dankt zijn naam aan het dorp Laurac, dat van de 11e tot de 13e eeuw de belangrijkste plaats was van de omgeving. De bewoners van het kasteel in het nabijgelegen Laurabuc hebben in de 13e eeuw een belangrijke rol gespeeld als verdedigers van de katharen.

 Het katharisme was een religieuse stroming die eind 10e eeuw vanuit het Midden-Oosten naar Zuid-Frankrijk was gekomen. Vooral in de Languedoc waren er veel aanhangers. Volgens de leer is de Goede God de schepper van het onzichtbare en het geestelijke, en zijn alle zichtbare en aardse dingen geschapen door de God van het Kwaad oftewel de duivel. In hun opvattingen was Jezus geen zoon van God, maar een profeet.

Deze opvattingen waren een doorn in het oog van de Kerk van Rome. Begin 13e eeuw werd dan ook opgeroepen tot een kruistocht. Vele baronnen uit het noorden deden daar aan mee. De redenen waren duidelijk. Ten eerste omdat men na 40 dagen kruistocht vergeving van de zonden kreeg en de Languedoc veel dichter bij was dan het Heilige Land. En ten tweede omdat het zuiden veel welvarender was dan het noorden en men bij een kruistocht de veroverde bezittingen van een "ketter" mocht houden.

In 1209 trok men ten strijde. Het werd een van de bloedigste oorlogen van Europa. Zo werd op 28 juli van dat jaar de stad Béziers ingenomen, waarbij 20.000 mensen werden gedood. De ene stad na de andere werd ingenomen en vele kastelen veroverd. (Zo was o.a. in 1211 de Lauragais aan de beurt.) De baronnen werden de nieuwe kasteelheren en wie zich niet bekeerde belandde op de brandstapel.

Door het systeem van de 40 dagen gingen vele baronnen echter weer spoedig naar huis en bleven vooral echte rovers over. Daardoor konden vele kasteelheren hun bezittingen weer heroveren bij gebrek aan leiding. Dit ging over en weer tot 1226, toen een expeditie van Lodewijk VIII definitief een einde maakte aan de tegenstand en de Languedoc bij Frankrijk werd gevoegd.

Het bestrijden van het katharisme werd vervolgens overgelaten aan de Heilige Inquisitie. Soms werden hele dorpen opgepakt en in kerkers ondervraagd. Bekende men niet tijdens de martelingen, dan werd men gedood. In 1321 werd (officieel) de laatste kathaar bij het kasteel van Villerouge-Termenès verbrand.


Wilt u meer weten: http://www.lauragais-patrimoine.fr/
 


Cathares.org



Montaillou






 


  Copyright (c)2011 Villa Montagne